Vahşet Tanrısı

[DєMєT]

İkinci Dünya Savaşı sırasında şehirler bombalanırken bile yıkıntılar altında tiyatro yapmaya, şarkı söylemeye, acılarının arasına bir mola koymaya çalışmış hayatta kalabilenler. Sığınaklarda kucak kucağa ölümü beklerken bombaların sesini bastırmak için bir ağızdan şarkılar söylemeye devam etmişler... Birbirlerini güldürmeye çalışmışlar, her şeye rağmen...

Düzce depreminden sonra çadırkentte düğün yapmışlardı depremzedeler. Yeni bir başlangıca el çırparak, şenlikle yol açmışlardı...

Yas tutmanın gerekliliğine inanırım. Üzüntüyü dibine kadar yaşamaktan yanayım. Yaşarım da. Büyük-küçük dert ederim pek çok şeyi. Ama bütün bunların insanı karanlık bir girdaba sokacak kadar uzamasına izin veremem. Vermemek gerektiğini düşünürüm...

Canımın pek de sıkıldığı şu günlerde kalktım değerli Zerrin Tekindor’un nicedir görmediğim ve pek özlediğim Ülkü Duru ile oynadıkları oyununu izledim. Kadro da kadroydu ama... Bu iki büyük kadın oyuncuya iki de büyük erkek oyuncu Zafer Algöz ve İşdar Gökseven eşlik ediyordu...

***

Dışarıda lapa lapa kara yağıyordu... Gişeye geldiğimde bilet kalmadığını öğrendim. Ertesi gün, bir sonraki gün, hatta sonraki günlere bile yoktu... “Ama size bir şeyler ayarlarız elbette” dedi gişedeki güler yüzlü hanım ve beni görevli bir arkadaşa emanet ederek kulise Zerrin hanımların yanına gönderdi...

Yıllar var ki bir tiyatro kulisine girmemiştim...

Pıtır pıtır sıcak anılarım geliyor aklıma...

Zerrin, Ülkü, Zafer, İşdar sevgiyle kucaklıyorlar beni.. (Bugünlerde kucaklaşmalar ağlama isteği yaratıyor içimde. “Yanındayız” diyen, tüm gazeteci arkadaşlarım, meslektaşlarım, oyuncular, senaristler sanki sıkıca kucaklıyorlar gibi geliyor bana. Telefonun diğer ucunda onlar görmüyor ama ben ağlama isteği ile doluyorum.)

Arkadaşlarım harıl harıl hazırlanıyorlar. Kimi kirpiğini takıyor, kimi ayakkabısını giyiyor. Hayranlıkla seyrediyorum onları...

***

Bir yandan da sohbet ediyoruz:

Ülkü bu oyunu Paris’te seyretmiş ve çok beğenmiş. Tüm dünyada hangi ülkede oynanırsa oynansın, oynayan kadro ülkenin hep tecrübeli ve popüler oyuncularından oluşmuş. Yasemin Reza Ülkü Duru’nun severek takip ettiği bir oyun yazarıymış ve oynamakta oldukları “Vahşet Tanrısı” isimli bu oyunu şu anda bütün dünyada çok popülermiş.

Bu arada Ülkü Duru “Türk Mevsimi” sebebiyle 18-19-20 Şubat’ta Paris’te Sabahattin Kudret Aksal’ın “Bay Hiç” isimli oyununu Kerem Ayan çevirisiyle Fransızca oynayacakmış.

“Vahşet Tanrı”sını Celal Kadri Kınoğlu yönetmiş. İşdar ve Ülkü, evlilikleri boyunca ilk kez aynı oyunda oynuyorlarmış. İşte böyle tatlı tatlı kulis sohbeti ederken oyunun başlayacağını bildiren zil çaldı bile... Ben de karanlıkta tıklım tıklım salonda bana bulunan bir koltuğa yerleştim...

Oyun başladı.. Kıkırdarken ne dışarıdaki kar, fırtına umrumdaydı ne de çözülmeyi bekleyen sorunlar...

Kısacık bir an... Kısacık sıcak bir rüya... Gülmek, şifası yüksek bir ilaçtır bilirsiniz... Üstelik öyle de ucuz ki... Devlet Tiyatroları’nda oynuyor Vahşet Tanrısı... O güzel kadroyu bir arada görmezseniz yazık olur... Oyunu, oynayanların nice başarılı olduğunu yazmaya çekinirim bile. O isimler yeter... Ama tabii yer bulabilirseniz....