Ne desem...

[DєMєT]

Dün Türkiye’de bir türlü çözülemeyen “Telif meselesi”  mağdurlarından biri olarak bir yazı yazdım...

Alacağımı tahsil edebilmek için dokuz yıl önce açtığım davanın dönüp dolaşıp beni borçlu çıkarmasına isyan ettim...

Çalışma koşullarımızın zorluğu ve çalışma saatlerinin uzunluğu, güvencesiz ve pamuk ipliğine bağlı geleceklerimizi koruyabilecek yasal düzenlemelerden yoksun yaşamımız bir tek benim ya da TV dizi sektöründe çalışanların sorunu değil...

Ben telifim için hukuksal bir mücadele verirken destekçilerinden biri olduğum kot kumlama işçilerinin başına gelenler hepimizin aynı haklı kavganın insanları olduğumuzu söylüyor bir kez daha...

***

Kot kumlama işçilerini daha önce de yazmıştık...

Ama anımsayalım bir daha:

Bugüne kadar bu sektörde 10 bine yakın işçi çalıştığı, bu işçilerin en az yarısının silikozis hastalığına yakalandığı tahmin ediliyor. Hiçbiri eceliyle ölmeyecek. Bu işçilerin yüzde 90’ı, yakalandığı hastalığın farkında bile değil.

Silikozis nedeniyle ciğerleri gitgide katılaşan ve nefes alamaz hale gelen bu insanlar, gencecik yaşlarında ölüyorlar.

Bu hastaların hemen tümü, açlık sınırının altında geliri bulunan, ailesine bakmak zorunda olan ama hastalığı yüzünden çalışamayan insanlar.

Çoğu oksijene bağlı yaşıyor. Haftada 70 kutu ilaç almak zorunda olanlar var. Ama hemen hiçbirinin sosyal güvencesi yok. Bazı aileler, çocuklarını okuldan alıp kâğıt toplama işine veriyor.

***

Bu işçiler için hukuk mücadelesi başlattık. İlk amacımız, bu insanların meslek hastalığına yakalandığını mahkemede kanıtlayıp, malulen emekli olmalarını sağlamak. Ki, hem kendileri hem aileleri sosyal güvenceye kavuşabilsin.

İkincisi, işletme sahipleri, ölüme mahkûm ettikleri işçilere tazminat ödesin.

Üç, mümkün olursa, silikozis hastalarının hastalık derecesine göre malulen emekli olmalarını sağlayacak bir yasal düzenleme yapılsın.

Dört, bu işte çalışmış tüm işçiler sağlık taramasından geçirilsin, hasta olup olmadıkları tespit edilsin, hastalar takibe ve kayıt altına alınsın.

Beş, altı diye uzar gider bu liste ama oralara varamadan duvara tosladık.

Hukuksal mücadelemiz bile dönüp işçilerimizi vurdu: Silikozis hastalarına bir darbe de sosya güvenlik kurumundan geldi.

İşçilerin haklarını almak için açtığımız  “hizmet tespit davaları”  düştü. Gerekçe trajik: O ölüm atölyelerinin kâğıt üzerindeki sahibi, işçilerin zannettiği kişi değil, onun kardeşiymiş de ondan! Şimdi, Sosyal Güvenlik Kurumu davaya harcadığı avukat parasını tahsil amacıyla işçileri icraya verdi.  Vaktiyle sigorta işlemlerini takip etmeyen SGK, avukatının 575’er TL’lik vekalet ücretini tahsil etmek için 12 işçiyi icraya verdi. O günden bu yana faiziyle birlikte 750 TL’yi buldu, işçinin devlete borcu!

Sağlık Bakanlığı tekstil sektöründe kumlama işini yasakladı. Resmi Gazete’de yayınlanan düzenleme ile silikozis hastalarının ücretsiz tedavi edilmesi de sağlandı. Ancak hâlâ silikozis hastası kot işçisinin sosyal güvenliği yok. Kendi sağlık harcamaları dışında AİLELERİNİN YARARLANABİLECEĞİ BİR SOSYAL GÜVENCEYE İHTİYAÇLARI VE HAKLARI VAR.

Bu amaçla açtığımız davalarda ne yazık ki mağdur durumdaki kot işçilerine bir de icra takibi başlatıldığı için ve kumlamanın, sadece tekstil sektöründe değil, cam ve metal sanayiinde de yasaklanmasını talep ettiğimiz için TBMM’ye gitmeye karar verdik. 

Tüm bu düzenlemeleri yapacak olan TBMM’dir ve orada yasa çıkartabilecek çoğunluğa sahip AKP hükümetidir.

4 Şubat’ta Kot Kumlama İşçileri Dayanışma Komitesi temsilcileri, silikozis hastası kot kumlama işçileri ve bir grup yazar, gazeteci, sanatçı Meclis’te olacağız.

Dün yazıma verdiğiniz olağanüstü desteği, kot kumlama işçilerinden esirgemeyeceğinizi umuyorum... Tüm sanatçı, yazar, gazeteci dostlara duyurulur... Yanımızda olun.